Keny Arkana Arjantin asıllı fransa'da yaşayan bi bayan rapci, gerçek adı Rabia Del Pueblo, kendisi müslüman, benim şimdiye kdar gördüğüm en başarılı kız MC, kendisine hayran oldum desem yeridir. kusursuz albümü Entre Ciment Et Belle Etoile'de genelde protest-politik şarkılara raslıyoruz, beatler son derece güzel, rapping konusunda da 100lerce erkek rapciye ders verebilecek nitelikde bi rapper bu kız, 3 adet klibi var bu albüm için, en önemlisi tüm dünyada dikkat çeken ''La Rage'' adlı protest şarkının klibi, şarkıyı Fransa'da 2 sene önce çıkan etnik ayaklanmalar sırasında 2 Güney Afrika kökenli gencin Fransız polisleri tarafından öldürülmesinden sonra yazdığı söyleniyor.
komün video kolektifi / no pasaran'dan yeni bir Keny Arkana çevirisi. Keny, Claudio Ernesto Gonzalez'in de katıldığı ''Victoria'' (Zafer) şarkısında
kendini Arjantin'de yaşayan genç bir kızın yerine koyarak Arjantin halkının sorunlarını dile getiriyor.
"Adım Victoria, 14 mevsim önce doğdum
eskiden oturduğum Salta diye bir köyde
şimdi 10 seneden fazla
babam ve annemle
abilerim ve ablamlarla
merkez girişinde bir kulübede yığıldık."
Keny, yıllardır hapsedilmiş gibi bütün yaralarını anlatıyor. 2001 yılı
sonunda tüm ülkeyi çalkalayan ekonomik kriz üzerinden Arjantin halkının
sosyo-ekonomik ve siyasi zorluklarına atıfta bulunan, medyanın karşı
devrimci propagandalarını, polis devletinin ve diktatörlüğün baskı ve
zulmünü anlatan ''Victoria''nın video klibi, Arjantin'de Keny Arkana
tarafından çekildi.
"Onlara piqueteros(+) diyorlar ve gazeteler yalan söylüyor:
bunlar eşkiya diyorlar sonra insanlar korkuyor.
Babam ''İnsanları öldürebilirler ama hafızayı asla! Kayıp anneleri unutulmaya karşı hep şarkı söylüyor'' diyor.
Zengin bir ülkenin başarısız demokrasisinin meyvelerini yaşıyoruz.
Çocukların midelerinde sadece bir tas yerba mate(++) var çünkü cinayet mafyası tarafından yönetiliyoruz.
Ben anlamıyorum ve sorduğumuda her zaman bana ''çünkü biz Arjantin'deyiz'' diyorlar."
1976 ve 1982 yılları arasında, Arjantin'de darbe sonucu ülke yönetimini
ele geçiren generaller, "Ulusal Uzlaşma Süreci" adı verilen, ve
hapishaneye atılanlar hariç olmak üzere en az 30.000 insanın ortadan
kaldırıldığı bir döneme imza attılar.
Ülkede her şey Hıristiyan
değerleri korumak ve komünizmi engellemek adı altında yasaklanmıştı,
iki kişiden fazlasının yan yana gelmesi ve
konuşması suçtu. Ancak
1977'de bir grup anne ve büyükanne hükümet binası önünde bulunan Plaza
del Mayo'da (Mayıs Meydanı)
herşeyi göze
alarak biraraya gelmeye başladı. Kayıp olan oğullarını,
kardeşlerini ve torunlarını seslerini hiç çıkarmadan sadece hükümet
binasının karşısında
durarak talep ediyorlardı. Sayıları giderek arttı,
birçok soruşturmaya ve dayağa maruz kaldılar, ancak başlarına beyaz
başörtülerini takıp meydana
çıkmaktan vazgeçmediler ve tüm dünya da
onları bu şekilde tanıdı. Ülke normal yönetimine kavuştuktan sonra
yapılan araştırmalar kayıpların
çoktan öldüğünü ve cesetlerinin
yokedildiğini ortaya çıkardı, ancak bu anneler generallerden hesap
sorulması için eylemlerine devam ettiler. (Wikipedia)
"Ağlama kızım, ben umudumu kaybetmedim.
Diktatör çeteler, kayıplarını unutmayan halkların mücadelelerini asla yıkamazlar."
Adı "Victoria" olan küçük kızın öyküsü, Arjantin halkının trajik ama onurlu tecrübelerinin izdüşümünde anlamını buluyor.
''Zafere kadar hep Birlikte!''
sadece Arjantin halkına değil, tüm ezilen halklara verilen bir mesaj.